Bölge İdare Mahkemesi Nedir? Görevleri ve İstinaf Süreci

2576 sayılı Kanun’un 1. maddesine göre bölge idare mahkemeleri, idare mahkemeleri ve vergi mahkemeleri genel görevli ve bağımsız mahkemelerdir. Bölge idare mahkemesi için uygulamada zaman zaman “idari istinaf mahkemesi” ifadesi kullanılmakla birlikte, mevzuattaki resmî ve doğru ad Bölge İdare Mahkemesidir.

Bölge idare mahkemesi, Danıştay ile ilk derece idare ve vergi mahkemeleri arasında yer alan ikinci derece yargı merciidir. Danıştay ise kanunda sayılan uyuşmazlıklarda temyiz incelemesi yapmakta, ayrıca bazı davalara ilk derece mahkemesi sıfatıyla bakmaktadır.

Bölge idare mahkemeleri;

• Mahkeme başkanlığından,
• Başkanlar kurulundan,
• İdari dava dairelerinden,
• Vergi dava dairelerinden,
• Adalet komisyonundan,
• Yazı işleri ve idari işler müdürlüklerinden

oluşur. Her bölge idare mahkemesinde en az bir idari dava dairesi ile bir vergi dava dairesi bulunur.

Antalya, Diyarbakır ve Kayseri bölge idare mahkemelerinin 2 Ocak 2026 tarihinde faaliyete geçmesiyle Türkiye’de faaliyet gösteren bölge idare mahkemesi sayısı on ikiye yükselmiştir:

• Adana Bölge İdare Mahkemesi
• Ankara Bölge İdare Mahkemesi
• Antalya Bölge İdare Mahkemesi
• Bursa Bölge İdare Mahkemesi
• Diyarbakır Bölge İdare Mahkemesi
• Erzurum Bölge İdare Mahkemesi
• Gaziantep Bölge İdare Mahkemesi
• İstanbul Bölge İdare Mahkemesi
• İzmir Bölge İdare Mahkemesi
• Kayseri Bölge İdare Mahkemesi
• Konya Bölge İdare Mahkemesi
• Samsun Bölge İdare Mahkemesi

Her idare ve vergi mahkemesi, Hâkimler ve Savcılar Kurulu tarafından belirlenen bir bölge idare mahkemesinin yargı çevresinde yer alır. Bu nedenle başvurulacak bölge idare mahkemesi tarafların ikametgâhına göre değil, kararı veren ilk derece mahkemesinin bağlı bulunduğu yargı çevresine göre belirlenir.

2576 sayılı Kanun’un 3/A maddesine göre bölge idare mahkemelerinin başlıca görevleri şunlardır:

• İdare ve vergi mahkemesi kararlarına karşı yapılan istinaf başvurularını inceleyip karara bağlamak.
• Kendi yargı çevresindeki idare ve vergi mahkemeleri arasında çıkan görev ve yetki uyuşmazlıklarını kesin olarak çözmek.
• Diğer kanunlarla bölge idare mahkemelerine verilen görevleri yerine getirmek.

Bölge idare mahkemesinin temel işlevi istinaf incelemesidir. Ancak mahkemenin görevi, ilk derece kararında açık bir hata bulunup bulunmadığını kontrol etmekten ibaret değildir. İstinaf dairesi, gerekli gördüğünde bilgi ve belge toplayabilir, bilirkişi incelemesi veya keşif yaptırabilir ve uyuşmazlığın esası hakkında doğrudan karar verebilir.

İYUK’un 45. maddesi uyarınca idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir.

Süre, kararın tebliğ edildiği gün değil, tebliğ tarihini izleyen gün işlemeye başlar. Tatil günleri süreye dahildir. Son günün resmî tatile rastlaması hâlinde süre, tatili izleyen ilk çalışma gününün sonunda biter.

İstinaf yolu özellikle şu kararlara karşı gündeme gelir:

• İptal davalarında verilen kabul veya ret kararları,
• Tam yargı davalarında verilen tazminat kararları,
• Vergi, vergi cezası ve ödeme emrine ilişkin kararlar,
• Davanın süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin kararlar,
• Görev, yetki, ehliyet veya husumet yönünden verilen nihai kararlar,
• Davanın incelenmeksizin reddine ilişkin kararlar,
• İlk inceleme aşamasında verilen davayı sona erdiren kararlar.

Ancak kanunda kesin olduğu belirtilen kararlar ile özel usule tabi bazı uyuşmazlıklar bakımından istinaf yolu kapalıdır.

İYUK’un 45. maddesinde yer alan parasal sınır her yıl yeniden değerleme oranında artırılmaktadır. Parasal sınırların bin Türk lirasını aşmayan bölümleri dikkate alınmaz.

2025 yılı yeniden değerleme oranı yüzde 25,49 olarak belirlendiğinden, 2026 yılında açılan davalar bakımından istinaf kesinlik sınırı 55.000 TL’dir. Buna göre konusu 55.000 TL’yi geçmeyen vergi davaları, tam yargı davaları ve konusu para ile ölçülebilen idari işlemlere karşı açılan davalarda ilk derece mahkemesinin kararı kural olarak kesindir.

Burada kararın verildiği yıl değil, davanın açıldığı tarih önem taşır. Örneğin 2025 yılında açılan ancak 2026 yılında karara bağlanan bir davada, 2026 yılına ait 55.000 TL sınırı doğrudan uygulanmaz. Davanın açıldığı tarihte geçerli olan parasal sınır esas alınır.

Parasal sınır hesaplanırken yalnızca dava dilekçesinde sembolik olarak gösterilen miktara bakılması her zaman doğru değildir. Uyuşmazlığın gerçek ekonomik değeri, dava sırasında yapılan miktar artırımı ve mahkeme kararının hangi kısım yönünden kanun yoluna götürüldüğü ayrıca değerlendirilmelidir.

İvedi yargılama usulüne tabi davalarda bölge idare mahkemesine istinaf başvurusu yapılamaz. Bu davalarda ilk derece mahkemesi kararına karşı kanunda öngörülen süre içinde doğrudan Danıştaya temyiz başvurusu yapılır.

Merkezî ve ortak sınavlara ilişkin özel yargılama usulünde de ilk derece kararından sonra istinaf aşaması bulunmaz; doğrudan temyiz yolu uygulanır.

İhale işlemleri, acele kamulaştırma, özelleştirme işlemleri ve kanunda ayrıca sayılan bazı uyuşmazlıklarda ivedi yargılama hükümleri uygulanabildiğinden, kanun yolu ve başvuru süresi standart idari davalardan farklı olabilir.

İstinaf dilekçesi, bölge idare mahkemesine gönderilmek üzere kararı veren idare veya vergi mahkemesine sunulur. Dilekçenin doğrudan yetkili bölge idare mahkemesine veya İYUK’un 4. maddesinde belirtilen diğer mercilere verilmesi de mümkündür.

İstinaf, temyizin şekil ve usulüne tabidir. Dilekçenin yanlış mahkemeye hitaben yazılmış olması veya başvurunun yanlışlıkla “temyiz” olarak adlandırılması, başvurunun gerçek niteliği açıkça anlaşılıyorsa tek başına hak kaybına yol açmamalıdır. Kanun, dilekçedeki hitap ve kullanılan başvuru adıyla bağlı kalınmaksızın dosyanın yetkili bölge idare mahkemesine gönderilmesini öngörmektedir.

İstinaf dilekçesinde en azından şu hususların bulunması gerekir:

• Başvurucunun ve karşı tarafın kimlik veya unvan bilgileri,
• Kararı veren mahkemenin adı,
• Esas ve karar numarası,
• Kararın tebliğ tarihi,
• Kararın hangi bölümlerine itiraz edildiği,
• İlk derece kararının neden hukuka aykırı olduğu,
• Usule ve esasa ilişkin istinaf sebepleri,
• Talep edilen karar,
• Dayanılan belgeler ve deliller,
• Varsa yürütmenin durdurulması talebi.

Yalnızca “karar hukuka aykırıdır” veya “kararın kaldırılmasını istiyorum” şeklindeki genel ifadeler çoğu dosyada yeterli bir kanun yolu gerekçesi oluşturmaz. İlk derece kararının hangi tespiti veya hukuki değerlendirmesiyle neden uyuşulmadığı açıkça gösterilmelidir.

Başvurunun kapsamı somut uyuşmazlığa göre değişmekle birlikte, istinaf sebepleri çoğunlukla şu başlıklarda toplanır:

Usule ilişkin hukuka aykırılıklar

• Davanın görevli veya yetkili olmayan mahkemede görülmesi,
• Taraf teşkilinin hatalı kurulması,
• Yanlış hasım gösterilmesi,
• Tebligat işlemlerinin usulsüz olması,
• Savunma veya cevap hakkının kısıtlanması,
• Deliller toplanmadan karar verilmesi,
• Bilirkişi raporundaki itirazların karşılanmaması,
• Duruşma yapılması gereken hâlde duruşma yapılmaması,
• Kararın yeterli ve denetlenebilir gerekçe içermemesi.

Esasa ilişkin hukuka aykırılıklar

• Uygulanması gereken kanun hükmünün uygulanmaması,
• Yürürlükten kaldırılmış veya olay tarihinde geçerli olmayan mevzuatın uygulanması,
• Kanun maddesinin yanlış yorumlanması,
• İdari işlemin yetki, şekil, sebep, konu veya maksat unsurlarının hatalı değerlendirilmesi,
• Delillerden çıkarılan sonucun dosya kapsamıyla uyuşmaması,
• Emsal nitelikteki yüksek mahkeme yaklaşımının gerekçesiz biçimde göz ardı edilmesi.

İdari yargıda resen araştırma ilkesi geçerli olsa da bu ilke, tarafların dosyanın sonucunu beklemesi ve somut hukuka aykırılıkları göstermemesi anlamına gelmez. Etkili bir istinaf dilekçesi, mahkemenin hangi noktaları yeniden incelemesi gerektiğini dosya üzerinden görülebilir hâle getirmelidir.

İdari yargıda yazılı yargılama usulü uygulanır. İnceleme esas olarak dosya ve yazılı belgeler üzerinden yürütülür. Bununla birlikte bölge idare mahkemesi, uyuşmazlığın çözümü için gerekli gördüğü her türlü bilgi ve belgeyi taraflardan, kamu kurumlarından veya ilgili diğer yerlerden kendiliğinden isteyebilir.

Mahkemenin ara kararına süresinde cevap verilmemesi, başvurunun sonucunu doğrudan etkileyebilir. Ara kararın yerine getirilmemesi hâlinde bunun karar üzerindeki muhtemel etkisinin ara kararda belirtilmesi gerekir.

İdari yargılama uygulamasında tanık dinlenmesi genel ve olağan bir delil yöntemi değildir. Yazılı belgeler, resmî kayıtlar, teknik raporlar, bilirkişi incelemesi ve keşif daha belirleyici delil araçlarıdır. Anayasa Mahkemesi de İYUK’ta tanık dinlenmesine ilişkin özel bir düzenleme bulunmadığını ve yerleşik idari yargı uygulamasında tanık dinleme yoluna gidilmediğini belirtmektedir.

İstinaf incelemesi kural olarak dosya üzerinden yapılır. Taraflardan birinin duruşma talep etmesi, bölge idare mahkemesini mutlaka duruşma açmak zorunda bırakmaz. İstinaf aşamasında duruşma yapılması, tarafın talebi üzerine veya mahkemenin kendiliğinden vereceği karara bağlıdır.

Duruşma talebinin istinaf dilekçesinde açıkça belirtilmesi ve neden duruşma yapılmasının gerekli olduğunun açıklanması yerinde olur. Özellikle teknik yönü ağır basan, kapsamlı bilirkişi değerlendirmesi içeren veya tarafların hukuki durumunda ağır sonuç doğuran uyuşmazlıklarda duruşma talebi ayrıca gerekçelendirilmelidir.

Duruşma yapılmasına karar verilirse davetiyelerin duruşma tarihinden en az otuz gün önce gönderilmesi gerekir. Duruşmadan sonra kural olarak en geç on beş gün içinde karar verilir; ara karar kurulması hâlinde dosya, ara karar tamamlandıktan sonra öncelikle incelenir.

1. İstinaf başvurusunun reddi

Bölge idare mahkemesi, ilk derece kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Kararda düzeltilebilir maddi yanlışlık bulunması hâlinde gerekli düzeltmeyi yaparak başvuruyu reddedebilir.

2. İlk derece kararının kaldırılması ve yeniden karar verilmesi

İlk derece kararının hukuka uygun olmadığı sonucuna varılırsa istinaf başvurusu kabul edilir ve karar kaldırılır. Yürürlükteki temel kurala göre bölge idare mahkemesi dosyayı sırf yeniden karar verilmesi amacıyla ilk derece mahkemesine göndermez; eksiklikleri gidererek uyuşmazlığın esası hakkında kendisi yeniden karar verir.

Gerekli görülürse kararı veren mahkeme veya başka bir idare ya da vergi mahkemesi aracılığıyla keşif, bilirkişi incelemesi veya başka bir usul işlemi yaptırılabilir.

3. Kararın kaldırılması ve dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmesi

27 Temmuz 2026 tarihinde yürürlükte bulunan İYUK’un 45/5. maddesine göre dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi istisnai olarak;

• İlk inceleme üzerine verilen kararın hukuka aykırı bulunması,
• Davaya görevsiz veya yetkisiz mahkeme tarafından bakılması,
• Kararın reddedilmiş veya yasaklanmış hâkim tarafından verilmesi

hâllerinde mümkündür.

Bölge idare mahkemelerinin uygulamada kanunda açıkça sayılmayan nedenlerle de dosyayı ilk derece mahkemesine gönderdiği görülmektedir. Öğretide bu uygulama; istinafın uyuşmazlığın esasını yeniden inceleyen bir kanun yolu olması, usul ekonomisi, resen araştırma ilkesi ve kanuni hâkim güvencesi yönlerinden eleştirilmektedir.

7589 sayılı Kanun’un Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmesi hâlinde gönderme sebepleri önemli ölçüde genişleyeceğinden, bu bölümün yeni kanun metnine göre yeniden değerlendirilmesi zorunludur.

Her bölge idare mahkemesi kararı Danıştayda temyiz edilemez. Temyize açık kararlar İYUK’un 46. maddesinde sınırlı biçimde düzenlenmiştir. Temyiz süresi, kararın tebliğinden itibaren otuz gündür.

2026 yılı parasal temyiz sınırları

2026 yılında açılan davalar bakımından:

• Konusu 1.661.000 TL’yi aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlerden kaynaklanan parasal uyuşmazlıklar temyize açıktır.
• Konusu 486.000 TL’yi aşıp 1.661.000 TL’yi aşmayan bu tür davalarda, bölge idare mahkemesi ilk derece kararını kaldırarak yeniden karar vermişse temyiz yolu gündeme gelir.

Bu sınırlar bakımından de karar yılı değil, davanın açıldığı tarihte geçerli olan parasal sınır esas alınır.

Parasal değerden bağımsız olarak düzenleyici işlemler, meslekten veya kamu görevinden çıkarma, öğrencilik statüsünün sona erdirilmesi, belirli ticari faaliyetlerin uzun süre engellenmesi, bazı üst düzey atama işlemleri, imar planları, parselasyon işlemleri, ülke çapındaki sınavlar, maden ve orman mevzuatı, kıyı tesisleri ve düzenleyici-denetleyici kurum kararları gibi İYUK’un 46. maddesinde açıkça sayılan uyuşmazlıklar da temyize tabi olabilir.

Kanun yolu, kararın altında yazılı açıklamaya bakılarak tek başına belirlenemez. Kanunen kesin olan bir kararda yanlışlıkla “temyiz yolu açıktır” yazılması temyiz hakkı doğurmadığı gibi, kanunen temyize açık bir kararın altında “kesindir” yazılması da başvuru hakkını ortadan kaldırmaz.

Anayasa Mahkemesi, 27 Mart 2025 tarihli, E.2024/189 ve K.2025/83 sayılı kararıyla İYUK’un 45/6. maddesinde yer alan bölge idare mahkemesi kararlarının kesinliğine ilişkin hükmü, istinaf başvurusunun kısmen veya tamamen kabul edildiği hâller yönünden iptal etmiştir. Karar 26 Haziran 2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanmıştır.

Kararın temelinde, ilk derece kararının bölge idare mahkemesi tarafından kaldırılarak tarafın aleyhine farklı bir hüküm kurulması hâlinde, bu yeni hükmün denetlenmesini isteme hakkının ölçüsüz biçimde sınırlandırılamayacağı kabulü bulunmaktadır.

Bununla birlikte Anayasa Mahkemesi kararı, her istinaf kabul kararının hiçbir koşul aranmaksızın temyize açık olduğu şeklinde yorumlanmamalıdır. Somut dosyada temyiz imkânı değerlendirilirken İYUK’un 46. maddesi, davanın açıldığı tarih, uyuşmazlık türü, parasal sınır, istinaf kararının niteliği ve yürürlüğe girebilecek yeni kanun hükümleri birlikte incelenmelidir.

İstinaf başvurusu yapılması, mahkeme kararının yürütülmesini kendiliğinden durdurmaz. İYUK’un 52. maddesine göre kararın yürütülmesinin durdurulması ayrıca talep edilmelidir. Bölge idare mahkemesi, gerekli koşulların bulunması hâlinde teminat karşılığında kararın yürütülmesinin durdurulmasına karar verebilir.

Davanın reddine ilişkin karara karşı istinafa başvurulmuşsa, dava konusu idari işlemin yürütmesinin durdurulabilmesi için İYUK’un 27. maddesindeki iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir:

• İdari işlemin açıkça hukuka aykırı olması,
• İşlemin uygulanması hâlinde telafisi güç veya imkânsız zarar doğması.

İstinaf incelemesi sırasında yürütmenin durdurulması talebi hakkında verilen karar kesindir.

Burada iki farklı kurum birbirine karıştırılmamalıdır. İptal davasının açılması idari işlemin yürütmesini kendiliğinden durdurmaz; istinaf başvurusu yapılması da mahkeme kararının uygulanmasını kendiliğinden durdurmaz. İlk durum İYUK’un 27., ikinci durum ise 52. maddesi kapsamında değerlendirilir.

İdari yargıda resen araştırma ilkesi uygulanmasına rağmen, tarafların iddia ve savunmalarını belgelemeleri gerekir. Özellikle şu belgeler önem taşıyabilir:

• Dava konusu idari işlem ve tebliğ belgesi,
• İşlemin dayandığı inceleme veya soruşturma raporu,
• İdari başvuru dilekçeleri ve cevaplar,
• Kurum içi yazışmalar,
• Vergi inceleme tutanakları,
• Teknik veya mali raporlar,
• Ruhsat, izin, lisans ve yetki belgeleri,
• Sağlık kurulu veya disiplin kurulu kararları,
• Bilirkişi raporları,
• Elektronik kayıt ve yazışmalar,
• Emsal işlemler ve karşılaştırma belgeleri.

İstinaf aşamasında ilk derece dosyasında bulunmayan bir belge sunulacaksa belgenin neden daha önce sunulamadığı ve uyuşmazlığın çözümüne nasıl etki ettiği açıklanmalıdır. Delilin yalnızca dosyaya eklenmesi, mahkemenin o belgeden çıkarılması istenen hukuki sonucu kendiliğinden kuracağı anlamına gelmez.

Sürenin karar tarihinden başladığının sanılması

Otuz günlük süre kararın verildiği veya UYAP’a yüklendiği tarihten değil, usulüne uygun tebliğ tarihini izleyen günden itibaren hesaplanır.

Yalnızca dava dilekçesinin tekrar edilmesi

İstinaf dilekçesi yeni bir dava dilekçesi değildir. İlk derece kararının gerekçesi doğrudan ele alınmalı ve kararın hangi nedenle kaldırılması gerektiği açıklanmalıdır.

Parasal sınırın karar yılına göre hesaplanması

Güncel düzenlemeye göre istinaf ve temyiz sınırlarında davanın açıldığı tarihteki tutar esas alınır.

İstinaf ile temyizin karıştırılması

Her bölge idare mahkemesi kararı temyize açık değildir. Uyuşmazlığın İYUK’un 46. maddesindeki kategorilerden birine girip girmediği ayrıca incelenmelidir.

Yürütmenin durdurulmasının otomatik olduğunun düşünülmesi

Kanun yolu başvurusu tek başına işlemi veya mahkeme kararını durdurmaz. Talep, hukuki ve fiilî gerekçeleriyle ayrıca ileri sürülmelidir.

Genel ve soyut hukuka aykırılık iddiaları

Kararın hangi tespiti, hangi delil değerlendirmesi veya hangi kanun uygulaması bakımından yanlış olduğu somut biçimde gösterilmelidir.

Güncel olmayan mevzuata dayanılması

İdari yargıda kanun yolları ve parasal sınırlar son yıllarda sık değişmiştir. Özellikle davanın açılış tarihi, karar tarihi ve kanun değişikliğinin yürürlük tarihi birlikte değerlendirilmelidir.

Bölge idare mahkemesi bir üst mahkeme midir?

Evet. İdare ve vergi mahkemeleri bakımından ikinci derece, yani istinaf mahkemesidir. Ancak Danıştayın altında bulunması, yaptığı incelemenin yalnızca sınırlı bir hukuki denetim olduğu anlamına gelmez. Gerekli hâllerde maddi vakıaları ve delilleri de yeniden değerlendirebilir.

İstinaf başvuru süresi kaç gündür?

Kural olarak kararın tebliğinden itibaren otuz gündür. Süre tebliği izleyen gün başlar. Özel kanun veya özel yargılama usulü farklı bir süre öngörüyorsa özel düzenleme uygulanır.

İstinaf başvurusu nereye yapılır?

Başvuru, yetkili bölge idare mahkemesine gönderilmek üzere kararı veren idare veya vergi mahkemesine yapılır.

Her idare mahkemesi kararı istinafa götürülebilir mi?

Hayır. Parasal kesinlik sınırının altında kalan kararlar ile kanunda kesin olduğu belirtilen kararlar istinafa kapalıdır. İvedi yargılama ve merkezî sınav uyuşmazlıklarında ise doğrudan temyiz usulü uygulanır.

Bölge idare mahkemesi tanık dinler mi?

İdari yargı uygulamasında tanık dinlenmesi genel bir delil yöntemi değildir. İnceleme çoğunlukla yazılı belgeler, resmî kayıtlar, keşif ve bilirkişi incelemesi üzerinden yürütülür.

Bölge idare mahkemesi dosyayı ilk derece mahkemesine geri gönderebilir mi?

Yürürlükteki mevzuata göre yalnızca İYUK’un 45/5. maddesinde belirtilen sınırlı hâllerde gönderebilir. Bunun dışındaki temel kural, ilk derece kararının kaldırılması ve bölge idare mahkemesinin uyuşmazlık hakkında yeniden karar vermesidir. Ancak 7589 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesi bu konuda önemli değişiklik yaratacaktır.

Bölge idare mahkemesi kararı kesin midir?

Bazı kararlar kesindir; bazıları ise İYUK’un 46. maddesi uyarınca Danıştayda temyiz edilebilir. Kesinlik, uyuşmazlığın türüne, dava değerine, davanın açıldığı tarihe ve istinaf kararının niteliğine göre belirlenir.

İstinaf başvurusu yürütmeyi durdurur mu?

Hayır. İstinaf başvurusu mahkeme kararının yürütülmesini kendiliğinden durdurmaz. Yürütmenin durdurulması ayrıca ve gerekçeli olarak talep edilmelidir.

Bölge idare mahkemesi incelemesi, ilk derece yargılamasının basit bir tekrarı değildir. İstinaf dilekçesinin başarı şansı; ilk derece kararındaki hukuka aykırılığın doğru tespit edilmesine, bu aykırılığın dosyadaki belge ve delillerle ilişkilendirilmesine ve talebin usulüne uygun biçimde kurulmasına bağlıdır.

Özellikle parasal kesinlik sınırlarının dava tarihine göre değişmesi, istinaf ile temyiz yollarının birbirinden ayrılması, Anayasa Mahkemesinin 2025 tarihli iptal kararı ve 2026 yılında kabul edilen fakat henüz yürürlüğe girmeyen kanun değişiklikleri nedeniyle her dosya ayrı değerlendirilmelidir.

Sürenin kaçırılması, yanlış kanun yoluna başvurulması, yürütmenin durdurulması talebinin gerekçesiz bırakılması veya istinaf sebeplerinin soyut ifadelerle ileri sürülmesi ciddi hak kayıplarına yol açabilir. Somut uyuşmazlığınızın dava tarihi, tebliğ işlemleri, güncel parasal sınırlar ve yürürlükteki kanun hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi için Günser + Partners ile iletişime geçebilirsiniz.