میانجی‌گری

• میانجی‌گری الزامی به عنوان شرط مقدم بر طرح دعوا
• میانجی‌گری اختیاری و درخواست‌های مبتنی بر شرط قراردادی
• میانجی‌گری در اختلافات حقوق کار
• میانجی‌گری در اختلافات تجاری
• میانجی‌گری در اختلافات مصرف‌کننده
• اختلافات ناشی از اجاره، افراز و فروش مال مشاع و حقوق همسایگی
• میانجی‌گری در اختلافات حقوق خانواده
• نمایندگی طرف و مدیریت مذاکره در جلسات
• تنظیم سند سازش و اخذ حاشیه‌نویسی قابلیت اجرا
• تنظیم صورت‌جلسهٔ نهایی و گذار به مرحلهٔ دادرسی
• مصالحه در آیین دادرسی کیفری
• هیئت‌های حل اختلاف و حل اختلاف از طریق تشخیص کارشناس

داوری ملی و بین‌المللی، داوری سرمایه‌گذاری و اجرای آرای داوری خارجی، با توجه به گسترهٔ آن‌ها، به‌طور جداگانه در حوزهٔ فعالیت تجارت بین‌الملل و داوری ما بررسی می‌شوند.

در فعالیت‌های خود در این حوزه، قانون میانجی‌گری در اختلافات مدنی شماره 6325، مقررات مرتبط قوانین خاص و رویهٔ جاری در نظر گرفته می‌شود. هر پرونده با ارزیابی هم‌زمان این موارد پیگیری می‌شود: اینکه آیا اختلاف برای میانجی‌گری مناسب است، آیا در گسترهٔ میانجی‌گری الزامی به عنوان شرط مقدم بر طرح دعوا قرار می‌گیرد، منافع طرفین چیست و روند احتمالی دادرسی چگونه خواهد بود.

در چارچوب میانجی‌گری، نمایندگی موکلان ما در جلسات میانجی‌گری مربوط به اختلافاتی که مراجعه به میانجی‌گر پیش از اقامهٔ دعوا در آن‌ها الزامی است، از جملهٔ خدمات ماست. اختلافات کاری، اختلافات تجاری، اختلافات مصرف‌کننده، برخی اختلافات ناشی از روابط اجاره و برخی اختلافات مربوط به مالکیت آپارتمانی، حقوق همسایگی و افراز و فروش مال مشاع ممکن است در گسترهٔ میانجی‌گری الزامی به عنوان شرط مقدم بر طرح دعوا ارزیابی شوند.

در میانجی‌گری الزامی به عنوان شرط مقدم بر طرح دعوا، پیشبرد فرایند مطابق با آیین صحیح و تنظیم درست صورت‌جلسهٔ نهایی اهمیت دارد. در مواردی که باید پیش از تکمیل فرایند میانجی‌گری دعوا اقامه شود، از آنجا که به دلیل فقدان شرط مقدم بر طرح دعوا ممکن است مشکلات آیینی پیش آید، مراحل درخواست، جلسه و تنظیم صورت‌جلسه باید با دقت پیگیری شود.

در فرایندهای میانجی‌گری اختیاری که طرفین با ارادهٔ خود به آن روی می‌آورند نیز پشتیبانی حقوقی با هدف حفظ حقوق و منافع موکلان خود ارائه می‌دهیم. در این راستا، جنبهٔ حقوقی اختلاف ارزیابی می‌شود، راهبرد مذاکره تعیین می‌گردد و بر روی گزینه‌های راه‌حل قابل اجرا که طرفین بتوانند بپذیرند، کار می‌شود.

در صورتی که در پایان فرایند میانجی‌گری سازش حاصل شود، مهم است که سند سازش به شیوه‌ای روشن، قابل اجرا و حافظ حقوق موکل تنظیم گردد. ارزیابی‌های لازم در خصوص گسترهٔ سند سازش، تعهداتی که طرفین بر عهده می‌گیرند، برنامهٔ پرداخت، شرایط تحویل یا تخلیه، مقررات وجه التزام و قابلیت اجرا انجام می‌شود.

در میان اختلافاتی که در فرایندهای میانجی‌گری بیش از همه با آن‌ها روبه‌رو می‌شویم، پیش از هر چیز مطالبات کارگران، دعاوی بازگشت به کار، مطالبات تجاری، دعاوی خسارت قراردادی، معاملات مصرف‌کننده، مطالبات اجاره، دعاوی تخلیه، افراز و فروش مال مشاع، اختلافات مالکیت آپارتمانی و اختلافات ناشی از روابط همسایگی قرار دارند.

در اختلافات کاری، حق سنوات، خسارت عدم رعایت مهلت اخطار، اضافه‌کاری، مرخصی سالانه، روز استراحت هفتگی و دعاوی بازگشت به کار به‌طور مکرر موضوع فرایند میانجی‌گری قرار می‌گیرند. در اختلافات تجاری، دعاوی مطالبهٔ طلب، نقض قرارداد، وجه التزام و اختلافات مربوط به فاکتور و حساب جاری در صدر قرار دارند.

در اختلافات اجاره، موضوعاتی مانند مطالبات اجاره، تخلیه و تعیین یا تعدیل اجاره‌بها ممکن است مطرح شود. در اختلافات مربوط به مالکیت آپارتمانی و افراز و فروش مال مشاع، تعداد زیاد طرفین، وضعیت حقوقی مال غیرمنقول و شکل‌گیری راه‌حلی قابل اجرا ایجاب می‌کند که فرایند با دقت پیش برده شود.

از آنجا که عدم حضور در جلسات میانجی‌گری بدون عذر موجه ممکن است از نظر هزینه‌های دادرسی و حق‌الوکاله پیامدهایی داشته باشد، مشارکت به‌موقع و با آمادگی در فرایند اهمیت دارد. افزون بر این، در صورت حصول سازش، متنی که تنظیم می‌شود باید به اندازهٔ کافی روشن باشد تا در آینده اختلاف جدیدی به وجود نیاورد.

فرایند میانجی‌گری پیش از هر چیز با ارزیابی ماهیت اختلاف و اینکه آیا برای میانجی‌گری مناسب است، آغاز می‌شود. در این مرحله، ادعاهای موکل، ادعاهای احتمالی طرف مقابل، اسناد موجود، خطراتی که در صورت طرح دعوا ممکن است با آن‌ها روبه‌رو شد و احتمال سازش با هم بررسی می‌شوند.

در اختلافاتی که در گسترهٔ میانجی‌گری الزامی به عنوان شرط مقدم بر طرح دعوا قرار می‌گیرند، به دفتر میانجی‌گری صالح درخواست داده می‌شود و فرایند جلسات پس از تعیین میانجی‌گر آغاز می‌گردد. در جلسات، موکل نمایندگی می‌شود، پیشنهادهای طرف مقابل ارزیابی می‌گردد و دربارهٔ گزینه‌های راه‌حل منطبق با منافع موکل مذاکره انجام می‌شود.

در میانجی‌گری اختیاری، فرایند با توافق طرفین آغاز می‌شود. این مسیر به‌ویژه در وضعیت‌هایی ممکن است ترجیح داده شود که راه‌حلی بدون قطع کامل رابطهٔ تجاری یا شخصی میان طرفین جست‌وجو می‌شود. پیشبرد فرایند در چارچوب اصل محرمانگی به طرفین امکان می‌دهد گزینه‌های راه‌حل انعطاف‌پذیرتر و سازنده‌تری را بپرورانند.

در صورتی که طرفین به توافق برسند، موضوعاتی که بر سر آن‌ها توافق متقابل حاصل شده است در سند سازش ثبت می‌شود. در صورتی که سازش حاصل نشود، فرایند با صورت‌جلسهٔ نهایی خاتمه می‌یابد و گام‌های حقوقی مربوط به حل اختلاف از طریق دادرسی یا اجرا ارزیابی می‌گردد.

در هر پروندهٔ میانجی‌گری، هدف آن است که ضمن حفظ حقوق موکل، به خاتمهٔ اختلاف با راه‌حلی سریع‌تر، سنجیده و قابل اجرا کمک شود. موکل به‌طور منظم از مراحل فرایند، روند جلسات، نتایج احتمالی و طرق قانونی قابل پیگیری در صورت عدم حصول سازش مطلع می‌شود.